بهترین زمان مصرف ویتامین ها

شما می توانید اکثر ویتامین ها را در هر زمانی از روز مصرف کنید. اما اگر آنها را همراه با غذای حاوی چربی مصرف کنید، ممکن است برخی از مواد مغذی را بهتر جذب کند.

برای عملکرد صحیح، بدن شما نیاز دارد 13 ویتامین – 9 تای آنها محلول در آب و 4 تای آنها محلول در چربی هستند.

در حالی که این مواد مغذی در مقادیر مختلف در غذا یافت می شوند، برخی از افراد برای برآوردن نیازهای غذایی خود نیاز به مکمل های ویتامین های خاصی دارند.

به طور معمول، بیشتر ویتامین ها را می توان در هر زمانی از روز مصرف کرد. با این حال، برخی از ویتامین ها در شرایط خاص بهتر جذب می شوند، به همین دلیل است که خوب است بدانید که چگونه و چه زمانی مکمل مصرف کنید تا جذب بهینه را افزایش دهید.

این مقاله نحوه و زمان مصرف ویتامین ها را توضیح می دهد.

ویتامین های محلول در آب

همانطور که از نام آن پیداست، ویتامین های محلول در آب در آب حل می شوند. به این ترتیب، لازم نیست آنها را با غذا مصرف کنید تا جذب شوند.

وجود دارد 9 ویتامین محلول در آب که شامل ویتامین C به علاوه هشت ویتامین B – B1 ( تیامین )، B2 ( ریبوفلاوین )، B3 (نیاسین)، B5 ( اسید پانتوتنیک )، B6 (پیریدوکسین)، B7 (بیوتین)، B9 ( فولات )، و B12 ( کوبالامین).

شما باید به طور منظم ویتامین های محلول در آب مصرف کنید زیرا برخلاف ویتامین های محلول در چربی، این ویتامین ها به راحتی در بافت های بدن شما ذخیره نمی شوند. در عوض، ویتامین های محلول در آب اضافی هستند از طریق ادرار شما دفع می شود .

ویتامین سی

ویتامین سی نقش های حیاتی زیادی در بدن شما ایفا می کند. به عنوان مثال، به عنوان یک آنتی اکسیدان قوی عمل می کند و برای سلامت ایمنی، و همچنین سنتز کلاژن و انتقال دهنده های عصبی مورد نیاز است.

انواع مختلفی از مکمل های ویتامین C وجود دارد ، از جمله اسید اسکوربیک، اسید اسکوربیک با بیوفلاونوئیدها، ویتامین C لیپوزومی و آسکوربات کلسیم.

مکمل های اسید اسکوربیک دارای یک فراهمی زیستی مشابه اسید اسکوربیک موجود در غذاهایی مانند میوه ها و سبزیجات.

شما می توانید مکمل های ویتامین C را در هر زمانی از روز، با غذا یا بدون غذا مصرف کنید، اگرچه مصرف اسید اسکوربیک همراه با غذا می تواند کمک کننده باشد. کاهش عوارض جانبی احتمالی گوارشی ناشی از اسیدیته بالای آن است.

حتما مکمل های ویتامین C را در مکانی خنک و تاریک نگهداری کنید، زیرا این ماده مغذی به گرما و نور حساس است.

همچنین به خاطر داشته باشید که چون ویتامین C اضافی دفع می شود، دوزهای بیش از 1000 میلی گرم معمولاً مورد نیاز نیستند – مگر در شرایط خاص، مانند درمان با دوز بالای وریدی (IV) ویتامین C.

ویتامین های گروه B

ویتامین های B به صورت جداگانه یا به عنوان مکمل های B کمپلکس که حاوی هر هشت ویتامین B هستند فروخته می شوند.

از آنجایی که آنها محلول در آب هستند، می توانید آنها را با یا بدون غذا و در هر زمانی از روز مصرف کنید. گفته می شود، مصرف ویتامین های B در صبح به دلیل نقش مهم آنها در متابولیسم مواد مغذی و تولید انرژی، اغلب توصیه می شود.

علاوه بر این، برخی از افراد ممکن است از مصرف ویتامین B با معده خالی سود ببرند. به عنوان مثال، توصیه می‌شود افرادی که دچار کمبود B12 هستند، مکمل‌های B12 را با معده خالی همراه با آب مصرف کنند تا جذب حداکثری را افزایش دهند.

خلاصه ویتامین های محلول در آب به راحتی در بدن شما ذخیره نمی شوند، بنابراین برای حفظ سطح سالم باید آنها را به طور منظم مصرف کنید. مواد مغذی محلول در آب را می توان با یا بدون غذا و در هر زمانی از روز مصرف کرد.

ویتامین های محلول در چربی

برخلاف ویتامین های محلول در آب، ویتامین های محلول در چربی برای جذب مناسب به چربی بستگی دارند. بنابراین، به طور کلی توصیه می شود که ترکیبات محلول در چربی را همراه با وعده غذایی حاوی چربی مصرف کنید.

ویتامین A

کمبود ویتامین A در ایالات متحده نادر است اما در کشورهای در حال توسعه شایع تر است.

جمعیت های معین به دلیل افزایش نیاز یا کاهش جذب بیشتر در معرض خطر ابتلا به کمبود ویتامین A هستند. این شامل افراد باردار و شیرده و مبتلایان به فیبروز کیستیک می شود.

بیشتر مکمل های ویتامین A حاوی ویتامین A مشتق شده از روغن کبد ماهی یا به شکل کاروتنوئیدهای ویتامین A هستند که ترکیبات گیاهی هستند که بدن شما به شکل فعال ویتامین A تبدیل می کند.

برای افزایش جذب بهینه، باید مکمل های ویتامین A را همراه با یک وعده غذایی حاوی چربی مصرف کنید.

به خاطر داشته باشید که اگر رژیم غذایی متعادلی دارید، مصرف مکمل های ویتامین A معمولاً ضروری نیست.

به علاوه، برخی شواهد نشان می دهد که مکمل های ویتامین A با دوز بالا ممکن است خطر مرگ و میر ناشی از سرطان را افزایش دهد. به همین دلیل، ویتامین A را با دوز بالا مصرف نکنید، مگر اینکه یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی انجام این کار را توصیه کند.

ویتامین دی

ویتامین D برای عملکرد سیستم ایمنی، سلامت استخوان، رشد سلولی و غیره مورد نیاز است. متاسفانه بیش از 1 میلیارد نفر در سراسر جهان کمبود این ماده مغذی مهم هستند.

ویتامین D را می توان در هر زمانی از روز مصرف کرد و بیشتر این مکمل ها باید همراه با وعده های غذایی یا میان وعده های حاوی چربی مصرف شوند تا از جذب بهینه آن اطمینان حاصل شود.

مثلا، یک مطالعه روی 50 سالمند دریافتند که جذب ویتامین D در افرادی که مکمل ویتامین D را همراه با یک وعده غذایی حاوی چربی مصرف کرده بودند در مقایسه با افرادی که آن را با یک وعده غذایی بدون چربی مصرف کرده بودند، 32 درصد بیشتر بود.

با این حال، برخی از مکمل های ویتامین D تحت تاثیر آنچه می خورید نمی شوند. مثلا، یک مطالعه حیوانی دریافتند که مکمل‌های ویتامین D مبتنی بر روغن و میکروزومی – ویتامین D محصور شده در کره‌های اسید چرب – را می‌توان بدون غذا مصرف کرد.

توجه به این نکته مهم است که فعال شدن ویتامین D به داشتن سطوح کافی منیزیم بستگی دارد . بنابراین، به حفظ سطح ویتامین D سالم ، مطمئن شوید که منیزیم کافی دریافت می کنید.

همچنین، به خاطر داشته باشید که برخی از ویتامین های محلول در چربی، از جمله ویتامین E، ممکن است بر جذب ویتامین D تأثیر بگذارند. از سوی دیگر، مصرف ویتامین K در کنار ویتامین D ممکن است برای تراکم مواد معدنی استخوان مفید است .

ویتامین E

ویتامین E به عنوان یک آنتی اکسیدان اصلی در بدن شما عمل می کند و برای جریان خون سالم و عملکرد سیستم ایمنی ضروری است.

همچنین یک مکمل غذایی محبوب است – حتی اگر این ماده مغذی در بسیاری از غذاها و کمبود نادر است .

با این حال، افرادی که دارای شرایط پزشکی خاصی هستند، از جمله سندرم روده کوتاه، فیبروز کیستیک و بیماری کرون، ممکن است مجبور به مصرف مکمل ویتامین E شوند. اجتناب از کمبود .

معمولاً توصیه می شود که مکمل های ویتامین E همراه با غذا مصرف شوند. با این حال، یک مطالعه در سال 2019 روی 27 زن دریافتند که تا زمانی که چربی در طول روز مصرف شود، ویتامین E به طور موثر جذب می شود.

این بدان معناست که ممکن است نیازی به مصرف ویتامین E با یک وعده غذایی حاوی چربی نباشد تا زمانی که در وعده های بعدی چربی کافی مصرف کنید.

به خاطر داشته باشید که حتی اگر ویتامین E برای سلامتی ضروری است، مصرف بیش از حد آن به شکل مکمل می‌تواند باعث آسیب در جمعیت‌های خاصی شود.

به عنوان مثال، برخی تحقیقات نشان می دهد که مکمل های ویتامین E با دوز بالا ممکن است منجر به افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان سالم شود.

ویتامین K

ویتامین K به خانواده ای از ترکیبات محلول در چربی اشاره دارد که شامل ویتامین K1 (فیلوکینون) و ویتامین K2 (مناکینون ها) است.

ویتامین K برای لخته شدن خون، سلامت استخوان و قلب و موارد دیگر مورد نیاز است.

کمبود قابل توجه بالینی ویتامین K در بزرگسالان نادر است، اگرچه در افرادی که دارای اختلالات خونریزی و شرایط سوء جذب هستند، و همچنین در افرادی که داروهایی مصرف می کنند که با جذب ویتامین K تداخل دارند، شایع تر است.

شما می توانید مکمل های ویتامین K را در هر زمانی از روز همراه با یک وعده غذایی یا میان وعده حاوی چربی مصرف کنید.

از آنجایی که اکثر مردم از طریق رژیم غذایی خود ویتامین K کافی دریافت می کنند، مصرف مکمل های با دوز بالا توصیه نمی شود، مگر اینکه یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی انجام این کار را توصیه کند – حتی اگر این مکمل ها به طور کلی ایمن و به عوارض جانبی قابل توجهی مربوط نمی شود. اگر تصمیم به مصرف مکمل دارید، می‌توانید آنها را پیدا کنیدآمازون .

با این وجود، مکمل های ویتامین K ممکن است با برخی داروهای ضد انعقاد تداخل داشته باشند. اگر از این داروها استفاده می کنید، قبل از مصرف ویتامین K با پزشک خود مشورت کنید.

در صورت امکان، ویتامین K را جدا از ویتامین های محلول در چربی E و A مصرف کنید. از سوی دیگر، مصرف ویتامین های D و K با هم می تواند مفید باشد، زیرا این مواد مغذی به طور هم افزایی برای ارتقاء سلامت استخوان و سطح کلسیم سالم در بدن شما.

خلاصهویتامین های محلول در چربی نقش های مهمی در بدن شما دارند. اگر در مورد مکمل این ویتامین ها سوالی دارید، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید، زیرا ممکن است برای همه مناسب نباشد.

مولتی ویتامین

مولتی ویتامین ها معمولا حاوی انواع ویتامین ها و مواد معدنی هستند.

برخی از افراد مولتی ویتامین ها را به مکمل های تک مغذی ترجیح می دهند زیرا راحت هستند و ممکن است هزینه کمتری داشته باشند.

اگرچه داده‌های مربوط به فواید طولانی‌مدت مصرف مولتی ویتامین‌ها برای سلامتی متناقض است، اما مشخص است که مصرف آن‌ها می‌تواند به پر کردن شکاف‌های مواد مغذی کمک کند، به‌ویژه در جمعیت‌های آسیب‌پذیر مانند بزرگسالان مسن تر و افرادی که باردار هستند .

از آنجایی که این مکمل‌ها معمولاً حاوی ویتامین‌های محلول در چربی و محلول در آب هستند، معمولاً مصرف آن‌ها همراه با وعده‌های غذایی توصیه می‌شود.

این ممکن است جذب برخی از مواد مغذی را افزایش دهد و در عین حال خطر ابتلا به ناراحتی های گوارشی را کاهش دهد، که در غیر این صورت هنگام مصرف مولتی ویتامین با معده خالی رخ می دهد.

اگر دو یا چند قرص در روز مصرف می‌کنید، دوز آن را تقسیم کنید تا به بدنتان کمک کند تا مواد مغذی خاصی را به طور مؤثرتر جذب کند. به عنوان مثال، یک قرص با صبحانه و یکی با ناهار مصرف کنید.

اگر در مورد دوز یا نحوه مصرف مکمل های ویتامین خود سؤالی دارید، برای مشاوره با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود مشورت کنید.

منبع: Healthline

نشانه های آرتروز و علل آن

بررسی اجمالی

آرتریت تورم و حساس شدن یک یا چند مفصل است. علائم اصلی آرتریت درد و سفتی مفاصل است که معمولا با افزایش سن بدتر می شود. شایع ترین انواع آرتریت، آرتروز و آرتریت روماتوئید است.

استئوآرتریت باعث می شود غضروف – بافت سخت و لغزنده ای که انتهای استخوان ها را در جایی که مفصل تشکیل می دهند – می پوشاند – تجزیه شود. آرتریت روماتوئید بیماری است که در آن سیستم ایمنی بدن به مفاصل حمله می کند و از پوشش مفاصل شروع می شود.

کریستال های اسید اوریک، که زمانی که اسید اوریک بیش از حد در خون شما وجود دارد تشکیل می شوند، می توانند باعث نقرس شوند. عفونت‌ها یا بیماری‌های زمینه‌ای مانند پسوریازیس یا لوپوس می‌توانند انواع دیگر آرتریت را ایجاد کنند.

درمان بسته به نوع آرتریت متفاوت است. اهداف اصلی درمان آرتریت کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی است.

  1. علائم

شایع ترین علائم و نشانه های آرتریت مفاصل را شامل می شود. بسته به نوع آرتریت، علائم و نشانه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • درد
  • سفتی، سختی
  • تورم
  • سرخی
  • کاهش دامنه حرکتی

علل

دو نوع اصلی آرتریت – استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید – به روش‌های مختلف به مفاصل آسیب می‌رسانند.

آرتروز

شایع ترین نوع آرتریت، استئوآرتریت شامل آسیب ساییدگی و پارگی به غضروف مفصل می شود – پوشش سخت و نرم روی انتهای استخوان ها جایی که مفصل را تشکیل می دهند. غضروف انتهای استخوان ها را بالشتک می کند و حرکت تقریباً بدون اصطکاک مفصل را امکان پذیر می کند، اما آسیب کافی می تواند منجر به ساییدگی استخوان به طور مستقیم روی استخوان شود که باعث درد و محدودیت حرکت می شود. این ساییدگی می تواند در طی سالیان متمادی رخ دهد یا با آسیب یا عفونت مفصل تسریع شود.

استئوآرتریت همچنین باعث تغییراتی در استخوان ها و زوال بافت های همبند می شود که ماهیچه را به استخوان متصل می کند و مفصل را کنار هم نگه می دارد. اگر غضروف مفصل به شدت آسیب ببیند، پوشش مفصل ممکن است ملتهب و متورم شود.

روماتیسم مفصلی

در آرتریت روماتوئید، سیستم ایمنی بدن به پوشش کپسول مفصلی حمله می کند، غشایی سخت که تمام قسمت های مفصلی را در بر می گیرد. این پوشش (غشای سینوویال) ملتهب و متورم می شود. روند بیماری در نهایت می تواند غضروف و استخوان داخل مفصل را از بین ببرد.

عوامل خطر

عوامل خطر برای آرتریت عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی. برخی از انواع آرتریت در خانواده ها دیده می شود، بنابراین اگر والدین یا خواهر و برادر شما این اختلال را داشته باشند، ممکن است احتمال ابتلا به آرتریت بیشتر باشد.
  • سن. خطر بسیاری از انواع آرتریت – از جمله استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید و نقرس – با افزایش سن افزایش می یابد.
  • جنسیت شما زنان بیشتر از مردان در معرض ابتلا به آرتریت روماتوئید هستند، در حالی که اکثر افرادی که به نقرس، نوع دیگری از آرتریت، مبتلا هستند، مردان هستند.
  • آسیب مفاصل قبلی افرادی که ممکن است در حین انجام یک ورزش مفصل آسیب دیده باشند، در نهایت احتمال ابتلا به آرتروز در آن مفصل بیشتر است.
  • چاقی. حمل وزن اضافی به مفاصل، به ویژه زانوها، باسن و ستون فقرات فشار وارد می کند. افراد چاق بیشتر در معرض خطر ابتلا به آرتریت هستند.

عوارض

آرتریت شدید، به ویژه اگر دست ها یا بازوهای شما را درگیر کند، می تواند انجام کارهای روزانه را برای شما دشوار کند. آرتروز مفاصل تحمل کننده وزن می تواند شما را از راه رفتن راحت یا صاف نشستن باز دارد. در برخی موارد، مفاصل ممکن است به تدریج تراز و شکل خود را از دست بدهند.

 

مراقبت های حین بارداری

مراقبت های بارداری

مراقبت خوب قبل، حین و بعد از بارداری بسیار مهم است. می تواند به رشد و تکامل کودک شما کمک کند و هر دوی شما را سالم نگه دارد. این بهترین راه برای اطمینان از اینکه کودک شما یک زندگی سالم را آغاز می کند، است.

مراقبت های قبل از زایمان

مراقبت های دوران بارداری خوب شامل تغذیه خوب و عادات بهداشتی قبل و در طول بارداری است. در حالت ایده آل، قبل از شروع تلاش برای باردار شدن باید با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید. در اینجا مواردی وجود دارد که باید انجام دهید:

 

اسید فولیک مصرف کنید: اگر قصد باردار شدن دارید یا باردار هستید، باید هر روز مکملی با حداقل 600 میکروگرم (0.6 میلی گرم) اسید فولیک مصرف کنید. مصرف اسید فولیک خطر برخی از نقص های مادرزادی را کاهش می دهد. ویتامین های دوران بارداری تقریباً همیشه حاوی بیش از 600 میکروگرم (0.6 میلی گرم) اسید فولیک در هر کپسول یا قرص هستند.

  • از مصرف الکل و مواد مخدر تفریحی خودداری کنید و کافئین را محدود کنید.
  • اگر سیگار می کشید، سیگار را ترک کنید.

 

اگر حاملگی پرخطر دارید، ممکن است نیاز داشته باشید که بیشتر به پزشک مراجعه کنید و آزمایش‌های اضافی انجام دهید .

هیچ دو بارداری شبیه هم نیستند. برخی از زنان در دوران بارداری علائم کمی یا خفیف دارند. بسیاری از زنان در دوران بارداری به طور کامل کار می کنند و به مسافرت می روند . برخی دیگر ممکن است مجبور شوند ساعات کاری خود را کاهش دهند یا کار را متوقف کنند. برخی از زنان برای ادامه بارداری سالم به استراحت در بستر برای چند روز یا احتمالاً هفته نیاز دارند.

عوارض احتمالی بارداری

بارداری یک فرآیند پیچیده است. در حالی که بسیاری از زنان حاملگی طبیعی دارند، ممکن است عوارضی نیز رخ دهد. با این حال، داشتن یک عارضه به این معنی نیست که شما فرزند سالمی نخواهید داشت. این بدان معنی است که ارائه دهنده شما از نزدیک شما را تحت نظر خواهد داشت و در طول باقیمانده ترم شما مراقبت ویژه ای از شما و کودکتان خواهد داشت.

عوارض شایع عبارتند از:

فکر کردن به مشکلات احتمالی می تواند ترسناک باشد. اما مهم است که آگاه باشید تا در صورت مشاهده علائم غیرعادی بتوانید به ارائه دهنده خود اطلاع دهید.

 

همانطور که شیر دادن را یاد می گیرید با خودتان صبور باشید. ممکن است 2 تا 3 هفته طول بکشد تا مهارت شیر ​​دادن به نوزاد را بیاموزید. چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد، مانند:

اگر باردار هستید و شما:

  • تب، لرز یا ادرار دردناک داشته باشید
  • خونریزی واژن
  • درد شدید شکم
  • ضربه روحی جسمی یا شدید
  • آیا آب شما پاره شود (پارگی غشاها)
  • در نیمه آخر بارداری خود هستید و متوجه می شوید که کودک کمتر حرکت می کند یا اصلا حرکت نمی کند

علل دردهای عصبی

درد عصبی که نورالژی یا درد نوروپاتیک نیز نامیده می شود، زمانی رخ می دهد که یک وضعیت سلامتی بر اعصابی که احساسات را به مغز منتقل می کنند، تأثیر بگذارد. درد عصبی می تواند متفاوت از سایر انواع درد باشد.

درد عصبی می تواند بر هر عصب بدن شما تأثیر بگذارد، اما معمولاً برخی از اعصاب را بیشتر از دیگران تحت تأثیر قرار می دهد. برخی از نمونه ها عبارتند از:

  • درد پس از تبخال – این ممکن است پس از ابتلا به زونا (هرپس زوستر) اتفاق بیفتد و همان ناحیه را تحت تاثیر قرار دهد.
  • درد سه قلو – باعث درد در فک یا گونه شما می شود
  • درد پس سری – باعث ایجاد درد در پایه جمجمه می شود که می تواند به پشت سر شما گسترش یابد
  • درد پودندال – باعث ایجاد درد در “ناحیه زین” بین پاهای شما می شود

علائم درد عصبی چیست؟

درد عصبی اغلب شبیه تیراندازی، چاقو زدن یا سوزش است. گاهی اوقات ممکن است به اندازه شوک الکتریکی احساس تیز و ناگهانی داشته باشد. ممکن است به لمس یا سرما بسیار حساس باشید. همچنین ممکن است در نتیجه لمسی که معمولاً دردناک نیست، درد را تجربه کنید، مانند چیزی که به آرامی پوست شما را مسواک می‌زند.

درد عصبی اغلب در شب بدتر می شود. می تواند خفیف یا شدید باشد.

درد عصبی ممکن است در بخش های مهم زندگی شما مانند خواب، رابطه جنسی، کار و ورزش تداخل ایجاد کند. بسیاری از افراد مبتلا به درد عصبی عصبانی و ناامید می شوند و ممکن است دچار اضطراب و افسردگی شوند .

علائم خود را بررسی کنید – از بررسی علائم استفاده کنید و دریابید که آیا نیاز به کمک پزشکی دارید یا خیر.

چه چیزی باعث درد عصبی می شود؟

درد عصبی معمولاً در اثر آسیب یا بیماری ایجاد می‌شود که بر سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) یا اعصابی که به عضلات و اندام‌ها می‌رسند، تأثیر می‌گذارد.

علل شایع عبارتند از:

بیماری هایی که می توانند باعث درد عصبی شوند عبارتند از:

سایر شرایط مرتبط با درد عصبی شامل موارد زیر است:

  • سیاتیک : فشار بر روی اعصاب کمر که باعث درد در پایین ساق می شود که با سوزن سوزن، بی حسی یا ضعف در ساق پا همراه است.
  • فیبرومیالژیا : یک سندرم درد مزمن همراه با درد سوزش یا درد در قسمت‌های مختلف بدن شما. علت آن به خوبی شناخته نشده است، اما می تواند با پریشانی عاطفی و خواب ضعیف ایجاد شود. ممکن است عوامل ژنتیکی نیز وجود داشته باشد.
  • نوروپاتی محیطی : زمانی اتفاق می افتد که اعصاب محیطی (اعصابی که مغز و نخاع را به بقیه بدن متصل می کنند) آسیب می بینند. ناشی از دیابت، بیماری های خود ایمنی و سایر شرایط است .

چگونه می توانم با درد عصبی تشخیص داده شوم؟

پزشک در مورد علائم شما می پرسد و شما را معاینه می کند. در معاینه، آنها با بررسی قدرت عضلانی، رفلکس ها و حساسیت به لمس، اعصاب شما را آزمایش می کنند.

پزشک شما همچنین ممکن است شما را برای آزمایش هایی از جمله:

  • آزمایش خون برای بررسی سلامت عمومی شما و بررسی شرایط زمینه ای
  • مطالعات هدایت عصبی، که اندازه گیری سرعت انتقال سیگنال های الکتریکی توسط اعصاب را اندازه گیری می کند
  • سی تی اسکن یا اسکن MRI برای یافتن علت درد شما

خدمات بهداشتی را بیابید — سرویس یاب می تواند به شما در یافتن پزشکان، داروخانه ها، بیمارستان ها و سایر خدمات بهداشتی کمک کند.

درد عصبی من چگونه درمان می شود؟

درمان درد عصبی ممکن است دشوار باشد، اما استراتژی های زیادی وجود دارد که می توانید امتحان کنید. درمان علت زمینه ای، در صورت وجود، اولین قدم است. تسکین درد و سایر داروها، و درمان‌های غیردارویی مانند ورزش ، طب سوزنی و تکنیک‌های تمدد اعصاب می‌توانند کمک کنند .

پزشک شما همچنین هرگونه بیماری زمینه ای مانند دیابت و کمبود ویتامین B12 را درمان یا مدیریت می کند .

چه داروهایی به درد عصبی من کمک می کند؟

درد عصبی با انواع دیگر درد متفاوت است، بنابراین داروهای مسکن ساده بدون نسخه (مانند پاراستامول) و داروهای مورد استفاده برای دردهای التهابی (مانند ایبوپروفن) اثر محدودی دارند.

داروهایی وجود دارد که پزشک می تواند برای درد عصبی تجویز کند. آنها شامل داروهایی مانند گاباپنتین یا پره گابالین هستند. بهتر است اینها را با دوز کم شروع کنید و فقط در صورت نیاز دوز را به آرامی افزایش دهید. پزشک شما به راهنمایی دوز شما کمک می کند. داروهای دیگری نیز در دسترس هستند، در صورتی که برای درد شما مؤثر نباشند. افراد مختلف به روش های مختلف به دارو پاسخ می دهند و ممکن است مدتی طول بکشد تا پزشک داروهای ضد درد را پیدا کند که به شما کمک کند.

گاهی اوقات از داروهای ضد درد قوی‌تر مانند اپیوئیدها استفاده می‌شود، زیرا این داروها می‌توانند عوارض جانبی چالش برانگیزی داشته باشند. آنها می توانند مضر باشند، به خصوص در طولانی مدت، و می توانند اعتیادآور باشند.

چه راهکارهایی می تواند به درد عصبی کمک کند؟

درمان ها و استراتژی های غیر دارویی می توانند به شما کمک کنند با درد عصبی بهتر زندگی کنید.

ممکن است لازم باشد برخی از تغییرات سبک زندگی را انجام دهید:

  • یک سبک زندگی سالم می تواند کیفیت زندگی و احساس سلامت عمومی شما را بهبود بخشد.
  • سعی کنید یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید و به طور منظم ورزش کنید.
  • تا حد امکان تناسب اندام و فعال بمانید تا انعطاف پذیری خود را حفظ کنید
  • کارهای روزانه را در مراحل کوچک برنامه ریزی کنید نه اینکه سعی کنید همه آنها را یکجا انجام دهید.
  • اگر درد خواب شما را مختل می کند، از پزشک خود در مورد استراتژی هایی که ممکن است کمک کند بپرسید.

درمان های غیر دارویی که می توانند مفید باشند عبارتند از:

  • آموزش خود در مورد درد عصبی و نحوه مدیریت آن
  • ورزش – سعی کنید مقدار کمی از ورزش های ملایم را در طول روز به عنوان بخشی از روال معمول خود پخش کنید.
  • طب سوزنی
  • تکنیک های آرام سازی برای کمک به درد و خواب شما
  • درمان‌های روان‌شناختی برای کمک به شما در کنترل درد، کاهش پریشانی و اضطراب و بهبود خلق و خوی شما
  • تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS) برای جلوگیری از انتقال احساسات درد به مغز شما

پیدا کردن استراتژی هایی که برای شما مفید هستند ممکن است زمان ببرد. اگر درد مزمن دارید ، ممکن است مراجعه به یک کلینیک چند رشته ای درد برای شما مفید باشد، جایی که متخصصان سلامت می توانند یک برنامه مدیریت درد شخصی برای شما آماده کنند. پزشک می تواند شما را به کلینیک درد ارجاع دهد.

منبع: سایت health direct

Add to cart